Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Velimir Khlebnikov, Ποιήματα (μετφρ. από τα ρωσικά: Ξένια Καλαϊτζίδου)

 

 

Προτάσεις (1917)

 

Οι οικιακοί νόμοι ας αντικατασταθούν
Από τις εξισώσεις του πεπρωμένου.
Το περσικό χαλί των ονομάτων των κρατών
Ας αντικατασταθεί από την ακτίνα της ανθρωπότητας.
Ο κόσμος να κατανοείται ως ακτίνα.
Εσείς η κατασκευή των χώρων,
Εμείς η κατασκευή του χρόνου.
Στο όνομα της υλοποίησης
Των υψηλών αξιών των αντιχρημάτων
Στους ιδιοκτήτες των εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων
Να δοθούν τα παράσημα του υπολοχαγού
Του εργατικού στρατού
Διατηρώντας τους στο μίσθωμα
Των υπολοχαγών του εργατικού στρατού.
Η ζωντανή δύναμη των επιχειρήσεων
Διατίθεται στον ειρηνικό εργατικό στρατό.

 

*

Τον καιρό που στον παράδεισο
Έτρεξαν των χρόνιων τα σμήνη
Εγώ με τη χρονούλα-πετρούλα έπαιζα
Και τη χρονούλα-πετρούλα πέταξα
Και η χρονούλα-πετρούλα βούλιαξε
Κι η χρόναινα φτερά άπλωσε.

(1908)

 

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Vittorio Sereni, «Επιλογές» (μετάφραση: Ευαγγελία Πολύμου)

 

..

Από τη συλλογή ΜΕΘΟΡΙΟΣ/FRONTIERA, 1941

 

 

 

Ο γραφιάς

 

.

Θρεμμένος νεκροβότανα

μιας άλω λεμονιών

θυμάμαι μόνο πάνω

σε δρόμους ορθάνοιχτους στη σκόνη:

χαραγμένο στην πέτρα

ένα διαβατάρικο του βάλτου πουλί

πασχίζει να περάσει και σκιάζεται.

 

Σήμερα υπόγεια

δικαστήριο ξεκλειδώνει για μένα.

Για τον ήλιο που απαρνήθηκα

συγχώρεσέ με, βασιλιά Σέτι·

στον βηματισμό σου που ’ναι της γης βροντή

μαρμαρώνω.

Ο γραφιάς είμαι ο ζωγραφισμένος στον ασβεστόλιθο

κατακεραυνωμένος

στον κρυσταλλοειδή των ματιών.

 

(1936)

 

 

Lo scriba

 

.

Nutrito all’erba dei morti

d’un brillio di limoni

solo ho memoria

sulle strade alla polvere aperte:

fregiato nel sasso

un fuggevole uccello palustre

tenta il guado e s’inombra.

 

Oggi sotterra

tribunale si schiude per me.

Del sole negato

mi perdona, re Sethos;

al tuo passo ch’è tuono di terra

m’impietro.

Sono lo scriba in calcare dipinto

folgorato nel vetro degli occhi.

 

(1937)

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι, Ραδιόφωνο Ποιείν

Franz Schubert, «Η Ωραία Μυλωνού» (ποίηση: Wilhelm Müller) (μετάφραση: Βασίλης Φρατζίσκος), εκδ. Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός, 1994

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Τό κίνητρο γιά τήν εκπόνηση αυτής της ποιητικής μετάφρασης ήταν ή επιθυμία μου νά καταστήσω γνωστό τόν κύκλο ποιημάτων «Ή ωραία μυλωνού» του Βίλχελμ Μύλλερ στους σπουδαστές των ‘Ωδείων πού διδάσκονται μονωδία καί φωνητική. Πολλές φορές συνοδεύοντας τους στό πιάνο είχα τήν ευκαιρία νά διαπιστώσω ότι δεν γνώριζαν σχεδόν τίποτε γιά τόν κύκλο αυτών των ποιημάτων τοΰ Μύλλερ. Κατά τή μεταφραστική διεργασία είχα τήν πρόθεση νά εμφυτεύσω τό ρομαντικό ρεΰμα τοΰ πρωτοτύπου στό νεοελληνικό κείμενο, νά επιτύχω ομοιοκατάληκτους στίχους καί νά τους προσαρμόσω στό μουσικό κείμενο τοΰ Φράντς Σοΰμπερτ, ό όποιος μελοποίησε τό έργο. [..]

Βασίλης Φρατζίσκος

`

***

Η ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ
(DAS WANDERN)
Στο βιό του μυλωνά είναι γραφτό νά φεύγει,
χωριά καί πόλεις μάκρυνες νά βλέπει,
Δεν θάναι άξιος μυλωνάς
αυτός πού ρίζωσε με μιας καί μένει, δέν φεύγει.

Άπ’ τό νερό τό ξέρουμε, άπ’ τό νερό
πού μέρα νύχτα τρέχει δές,
κυλά κι’ οδοιπορεί άν θές
καί φεύγει καί τρέχει.

Τίς ρόδες άμα δεις κι αυτές τίς ρόδες,
δέν λένε διόλου νά σταθούν
κι ακούραστα κι αυτές γυρνούν
οι ρόδες, οί ρόδες.

Κι οί πέτρες δσο πιό βαριές κι άν είναι,
χορεύουν μέσ’ στό Ρήνο, δές,
πιό γρήγορες θέλουν κι αυτές
να είναι, νά είναι.

Ώ-φεύγω, φεύγω, γεια χαρά ναί φεύγω,
κυρά καί κυρ’ αφέντη μου,
αφήστε με στην τύχη μου
νά φεύγω, νά φεύγω.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Philippe Soupault (1897-1990), Δύο ποιήματα (μετφρ. Γιώργος Κεντρωτής)

ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

Η πόλη όλη μπήκε στο δωμάτιό μου

τα δέντρα εξαφανίζονται ένα-ένα

και η εσπέρα κολλάει στα δάχτυλά μου

Τα σπίτια γίνονται υπερατλαντικά

ο φλοίσβος της θαλάσσης σκαρφάλωσε ίσαμ’ εμένα

Σε δύο μέρες φτάνουμε Κονγκό

διάβηκα τον Ισημερινό και τον τροπικό του Αιγόκερω

ξέρω ότι υπάρχουν λόφοι αμέτρητοι

η Παναγία των Παρισίων κρύβει το Γκορισανκάρ

   και τις υπερβόρειες αυγές

η νύχτα πέφτει στάλα-στάλα

και εγώ ακούω τις ώρες

Δώστε μου κείνη τη λεμονάδα και το τελευταίο τσιγάρο

Επιστρέφω Παρίσι

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Ντίνα Γεωργαντοπούλου, «Απροσποίητα», εκδ. Βακχικόν, 2017 (μετάφραση στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα)

Sie werden Rosenblätter

Ich schaute weit weg

dachte an die Minutensiege

die Schleifen im Balkenland banden

und du nichts ahnend hast in einen Apfel gebissen.

Ich hatte keine Fragen und wie könnte ich auch

einer Stimmung zusprechen die ihren Zauber umhertrug

meinte ein Gedanke sei die Liebe

unter den Früchten?

Das absolute Bloße war anwesend war aber

auch unmerklich.

Die Auszeichnung der Sachen

besaß Farben und Wörter und Geschenkbänder

die Schleifen gerieten durcheinander

ein Alltag der seinen Vorgang hatte.

Die abwärts gerichtete Betrübnis hinterließ ihren Mark

während der Sturz der Gefühle

das Stricken nicht erlaubte.

Vorläufig war ein Pinselstrich nötig

und ich fesselte mit Fäden deine Hände.

Wenn du mich liebst werden sie Rosenblätter.

 *

 

ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ

 

Κοίταζα μακριά

σκεφτόμουν τις νίκες των λεπτών

που έδενε φιόγκους στη μεσολόβια χώρα

κι εσύ ανυποψίαστα δάγκωνες ένα μήλο.

Δεν είχα ερωτήσεις και πως μπορούσα

να μιλήσω σε μια διάθεση

που περιέφερε τη γοητεία της

νομίζοντας πως έρωτας είναι μια σκέψη

ανάμεσα σε φρούτα;

Το απόλυτο γυμνό ήταν παρόν, μα ήταν

και αόρατο.

Η διάκριση των πραγμάτων

είχε χρώμα και λέξεις και κορδέλες

οι φιόγκοι μπερδεύονταν ο ένας με τον άλλο

μια καθημερινότητα που είχε τη σειρά της.

Η καθοδική θλίψη άφησε το στίγμα της

καθώς η πτώση των αισθημάτων

δεν επέτρεπε το πλέξιμο.

Μια πινελιά χρειάστηκε να βάλω προσωρινά

και σου πέρασα στα χέρια κλωστές.

Αν μ’ αγαπάς θα γίνουν ροδοπέταλα.

Διαβάστε περισσότερα