Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Μεταφραστικό Εργαστήρι

Robert Walser, Τρία πεζά ποιήματα (Μετάφραση από τα γερμανικά – Επίμετρο: Θεοδόσης Κοντάκης)

 

Μικρή περιπλάνηση

[KleineWanderung]

 

 

Σήμερα περπάτησα στα βουνά. Ο καιρός ήταν υγρός, η περιοχή όλη γκρίζα. Μα ο δρόμος ήτανε μαλακός και κατά τόπους πολύ καθαρός. Στην αρχή φόραγα το πανωφόρι μου∙ σύντομα όμως το ’βγαλα, το δίπλωσα και το έβαλα πάνω στον ώμο. Το ζωηρό περπάτημα στον υπέροχο δρόμο μού πρόσφερε όλο και μεγαλύτερην απόλαυση∙ τη μια ανηφόριζε και, παρακάτω, κατηφόριζε απότομα. Τα βουνά ήσαν πελώρια – μοιάζαν να φέρνουνε γύρο. Ολάκερος ο βουνόκοσμος μου φαινότανε σαν ένα τεράστιο θέατρο. Θαυμαστά φώλιαζε ο δρόμος μες στις βουνοπλαγιές. Έπειτα κατέβηκα σ’ ένα βαθύ φαράγγι, στα πόδια μου βρυχιόταν ένα ποτάμι∙ το τρένο, μεγαλόπρεπο, με προσπέρασε με μεγαλόπρεπο λευκόκαπνό. Σαν ακύμαντο, λευκό ρυάκι περνούσε ο δρόμος μεσ’ απ’ τον γκρεμνό, κι όπως προχώραγα μου φαινότανε σα να στρίβει και να κουλουριάζεται η στενή κοιλάδα γύρω απ’ τον ίδιο της τον εαυτό. Σύννεφα γκρίζα κάθονταν στα βουνά, σα να ξεκουράζονταν εκεί απάνω. Βρέθηκε μπρος μου ένα νεαρό εργατόπαιδο με σακίδιο στην πλάτη∙ με ρώτησε αν είχα ιδεί άλλα δυο παιδόπουλα. Όχι, είπα. Αν έρχομαι από μακριά; Ναι, είπα, και συνέχισα το δρόμο μου. Όχι πολύ αργότερα, είδα κι άκουσα δυο μικρούς περιπατητές να ’ρχονται κατά δώθε παίζοντας μουσική. Ένα χωριουδάκι ήταν εξαιρετικά όμορφο, με χαμηλά σπίτια πυκνοχτισμένα κάτω απ’ τις λευκές πλαγιές του βράχου. Συνάντησα μερικά κάρα, τίποτ’ άλλο, κι είδα και κανά δυο παιδιά στον επαρχιακό δρομάκο. Δε χρειάζεται να δει κανείς και τίποτα εξαιρετικό. Ήδη βλέπει τόσα πολλά…

Διαβάστε περισσότερα
Αναγνώσεις, Μεταφραστικό Εργαστήρι

Seamus Heany, «Ογδόντα χρόνια από τη γέννησή του» (εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια: Κώστας Κουτσουρέλης)

Από το 1975 ώς το 1996, από τον Εουτζένιο Μοντάλε ώς τη Βισλάβα Συμπόρσκα, οι ποιητές που τιμήθηκαν με το Βραβείο Νομπέλ φτάνουν τους δέκα – σχεδόν ο ένας στους δύο που το έλαβαν. Από το 1997 έως σήμερα βραβεύθηκε ένας μόνο, κι αυτός Σουηδός, ο Τούμας Τρανστραίμερ. Το νούμερο δεν είναι τυχαίο. Μέσα σε λιγότερο από μια εικοσαετία, η ποίηση πράγματι ξέπεσε διεθνώς εντυπωσιακά. Από πρωτεύον λογοτεχνικό είδος έγινε ενασχόληση του περιθωρίου.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Michael Jackson, Δύο Ποιήματα (μετάφραση: Δημήτριος Μουζάκης)

Πώς φτιάχνω μουσική

Οι άνθρωποι με ρωτούν πώς φτιάχνω μουσική. Τους απαντώ
πως τη λούζομαι απλώς. Είναι σα να βουτάς σε ένα ποτάμι και
να αφήνεσαι στη ροή. Κάθε στιγμή στο ποτάμι είναι
ένα τραγούδι. Παραμένω στη στιγμή και ακούω.
Αυτό που ακούω δεν είναι ποτέ το ίδιο. Μια βόλτα
στο δάσος φέρνει ένα φωτεινό, τραγανό
τραγούδι: τα φύλλα ψιθυρίζουν στον άνεμο, τα πουλιά φλυαρoύν κι
οι σκίουροι μαλώνουν, τα κλαδιά κρατσανίζουν κάτω από τα πόδια, κι
ο ρυθμός της καρδιάς μου ολ’ αυτά τα συνέχει. Όταν
αφεθείς στη ροή, η μουσική είναι μέσα και έξω,
απαράλλαχτη. Όσο μπορώ να ακούω
τη στιγμή, θα έχω πάντα μουσική.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Ανδρέας Καρακόκκινος, «Λαθρεπιβάτες σε πειρατικό», εκδ. ΕΝΕΚΕΝ, 2017 (μετφρ. στα γερμανικά: Κατερίνα Λιάτζουρα)

Mit Spinnrockenaus Perlmutter

 

Händeausgestreckt

in Gedankenund in den Eingeweiden

ziehen michhin zu den vier

Himmelsrichtungen

zerteilen meineWörter

und lassenderenTeile

meteorisch verreisen.

 

Die Venengespannt

wickeln sichum den Körper

der in Besorgnis vibriert

durch die zweifelhafte Suche

in neutraler Zone

zwischen Acherons Pforte

und einemweit entfernten Ithaka.

 

Und duführst Akrobatik vor

auf derangespannten Linie

die,Finsternisse und Morgendämmerung

am  Meermiteinander verbindet

und webstmit einem Spinnrocken aus Perlmutter

Verse ausfarbigen Fäden

mit Reimenaus Seide.

 

 

ΜΕ ΣΕΝΤΕΦΕΝΙΑ ΗΛΑΚΑΤΗ

 

Χέρια απλωμένα

μέσα στη σκέψη και στα σωθικά

με τραβάνε στις τέσσερεις

γραμμές των οριζόντων

διαμελίζουν τις λέξεις μου

κι αφήνουν τα κομμάτια τους

μετέωρα να ταξιδεύουν.

 

Οι φλέβες τεντωμένες

τυλίγονται γύρω απ’ το κορμί

που πάλλεται στην αγωνία

της αμφίβολης αναζήτησης

σε ουδέτερη ζώνη

ανάμεσα στην Πύλη του Αχέροντα

και μια μακρινή Ιθάκη.

 

Κι εσύ ακροβατείς

στην τεντωμένη γραμμή

που δένει σκοτάδια

με το θαλασσινό ξημέρωμα

και υφαίνεις με σεντεφένια ηλακάτη

στίχους από χρωματιστές κλωστές

με ρίμες μεταξένιες.

Διαβάστε περισσότερα
Μεταφραστικό Εργαστήρι

Miroslav Holub, Ποιήματα (μετάφραση: Δημήτριος Μουζάκης)

Η ΠΟΡΤΑ

Τράβα κι άνοιξ’ την πόρτα.
Ίσως έξω είναι
ένα δένδρο, ένα ξύλο
ένας κήπος
ή μια πόλη μαγική.

Τράβα κι άνοιξ’ την πόρτα.
Ίσως ένας σκύλος σκάβει.
Ίσως δεις ένα πρόσωπο
ή ένα μάτι
ή μια φωτογραφία
κάποιας εικόνας.

Τράβα κι άνοιξ’ την πόρτα.
Αν υπάρχει ομίχλη
θα καθαρίσει.

Τράβα κι άνοιξ’ την πόρτα.
Ακόμη κι αν μονάχα το σκοτάδι
χρόνο μετρά
ακόμη κι αν υπάρχει μόνο
ένας άδειος άνεμος
ακόμη κι αν
τίποτα
δεν είναι εκεί
τράβα κι άνοιξ’ την πόρτα.

Τουλάχιστον
θα υπάρξει
ρεύμα.

Διαβάστε περισσότερα