Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης

Κατηγορία

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Νέοι Ποιητές

Κωνσταντίνος Τσεντεμεΐδης, Ποιήματα

Ο έρωτας

Απόβραδο, νύχτα του πυρετού, η φύση βούιξε στα σπλάχνα της,
Όπως βουίζει το κοκκινισμένο κάρβουνο που το σκεπάζει η στάχτη.
Τίποτα γύρω, μονάχα ένα καζάνι γεμάτο σκοτάδι στη φωτιά της αναμονής, κοχλάζει ορμές,
Μυρωδιές κατεβαίνουν απ’ το ιδρωμένο σίδερο,
Φέγγουν ένα άγγιγμα πλαγιαστό γεμάτο λαχτάρα στα μέτωπα τους.

Τα χείλια φιλήθηκαν καρτερικά στο σκοτάδι,
Κάτω απ τα αστέρια που μαρτυρούν,
Με ένα κουκούτσι λαχτάρα κολλημένο στα δόντια τους,
Και ροδισμένους ανθούς στις κοιλιές τους.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

E. Μύρων, Ποιήματα

Ό ὑπολογιστής

Ὅλους μᾶς μαζεύει γύρω του
ὅπως ὁ παπποὺς μου
παλιὰ στὴν Λευκάδα
ὅταν μᾶς ἔλεγε ἱστορίες
δίπλα στὴ σκαμνιὰ..

Οἱ τυχοδιώκτες

Στὸ πρακτορεῖο,
ἐκεῖ ποὺ μεταμφιεσμένη σὲ ὄνειρο
τριγυρνᾶ ἡ ἥττα,
ἐκεῖ συχνάζουν
ντυμένοι τυχοδιώκτες.

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Κυριακή Χριστοφορίδη, Τρία ποιήματα

Ηδονική και άφθονη

 

Οι δυο πρασινοελιές που ‘χεις για μάτια

αναρριγούν στη θύμηση του τέμπο εκείνου

Τότε που η ζωή

απλόχερα δινότανε

ηδονική

Τότε που τα φρούτα οι ώριμοι καρποί

σηκώνανε τα πέπλα τους

για να μας σαγηνέψουν

την έναρξη σαν έγνεφε ο Αυγερινός

Τότε που οι νεαροί

τις φιλοφρονήσεις τους ατρόμητα ξεδίπλωναν

σαν τόπια υφάσματα μεταξωτά, λινά και μάλλινα

να μας τυλίξουν στη βαρυχειμωνιά, στ’ αγιάζι

κι έτσι να μας δροσίσουνε

στην κάψα του καλοκαιριού μες στο λιοπύρι.

Τότε που οι άντρες των ονείρων μας

έρχονταν και παρέρχονταν

σαν γάργαρο νερό σε ορεινή πηγή

 

Τότε η ζήση μάς δινότανε ηδονική και άφθονη

Ώσπου φτάσανε τώρα οι μέρες

που σαν σε πράξη απαλλοτρίωσης

μόνο να την αρπάξουμε μπορούμε.

 

Κι αυτό που έμεινε

υπό του πλήθους νεαρών το φέγγος

ως γνώση εμπειρική και βίωμα

τούτο, πως ο άντρας της ζωής μας

είναι εκείνος

με τον οποίο πάντα απόλαυση

το νέο ξεκίνημα σημαίνει

Τα αποδέλοιπα

κατά συνθήκην έρωτες

σε δρομολόγια ρουτίνας

Διαβάστε περισσότερα
Νέοι Ποιητές

Θάνος Πετράκης, Ποιήματα

ΕΥΤΥΧΩΣ

Ευτυχώς είναι κάτι νύχτες ακόμα
που ΄χουν τη γλύκα των τσιγάρων
των πρώτων εφηβικών μας πάρτι
και που δεν θες να κοιμηθείς
γιατί έχεις καιρό να δεις τέτοιον ουρανό

ΧΑΜΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Το μόνο που θυμάμαι είναι αυτό το χαζό αστείο
που δεν βρήκα το θάρρος να σου πω
και το χαμόγελο σου που τελικά δεν το είδα ποτέ
ίσως να ‘ναι και καλυτέρα έτσι
γιατί το φαντάστηκα τόσο καλά
που τώρα πια το ‘χω πεντακάθαρα μες το μυαλό μου
όχι δεν έχω τόσο ισχυρή φαντασία
μα ξέρεις
σε σκεφτόμουν ένα πρωί κοιτώντας τη θάλασσα
και τα καΐκια στα βαθιά μοιάζουν τόσο πολύ
με χαμένα χαμόγελα

Διαβάστε περισσότερα